
Með tárin í augunum segi ég amma mín að ég elska þig og þín verður sárt saknað....
Þú varst sannarlega engill í dulargervi..
Þín Kristín.
Frásögn móður þriggja stráka sem er búin að læra til grunnskólakennara og leikskólakennara og er að ströggla við framhaldsnám í menntunarfræðum. :O)Nóg að gera á stóru heimili.



:O)
Já, það er ekki laust við að lítið móðurhjarta slái svolítið hratt þessa dagana eða jafnvel missi úr slög! Þannig er mál með vexti að litla barnið mitt er byrjað í grunnskóla. Það gengur mjög vel og allt það en í dag er hann í vistun í fyrsta skiptið og sennilega er það ekki hann heldur ég sem þarf að venjast því! Ég er bara svo vön að hafa börnin mín innan seilingar, sér í lagi eftir sumarið. Ég leiddi einmitt hugann að því þegar ég fylgdi þeim yngri í skólann fyrsta skóladaginn að ég væri að fylgja honum áleiðis sinn fyrsta dag af kannski 20 ára skólagöngu!! Það er spennandi hugsun og allt það en þegar við höfum þessi litlu kríli í höndunum finnst okkur oft eins og tíminn standi í stað þangað til við allt í einu stöndum frammi fyrir því að þau eru að stækka. Við hins vegar stöndum stundum í stað! :O)
Það var svo gaman að djamma á Moldhaugum á ný og það með henni Siggu minni....sem ég sakna alltaf meira og meira.
Kv. Turner.