Jólin koma

Já, það styttist svo sannarlega í jólin. Allt að verða klárt hér á bæ þannig séð.
Strákar fara í frí á miðvikudag og þá fer þetta allt að koma. :O)
Svo er skemmst frá því að segja að ég er loksins búin að skila handmenntinni af mér þannig að ég er í raun löglega komin í jólafrí. :)
Hef voðalega lítið annað að segja, ætla bara að skella hérna inn nokkrum myndum af mér í djúpum skít. :)
Eigið góðar stundir.
Kv. Turner.

Hrossaskítur soðinn

Jamm, þá er helmingi pappírsgerðar lokið, hestaskítur var fengin gefins uppi í Breiðholti og skellt í pott, á hellu úti á svölum ásamt nokkrum uppþvottavélatöflum og soðinn í nokkrar klst. Ekkert smá hressandi að hræra í svona pottrétti! Jammí jamm, hahaha.
Afsakið bara ilminn sem lagðist yfir bæinn í gær. Svo á að klára að búa til pappírinn í dag og ég er ekkert smá spennt að sjá útkomuna. :-)
Býst við að senda ykkur svo jólakort úr þessum pappír, hahahahaha.
Nei nei smá djók, en pappírinn...hann er alvöru og vegna áskoranna mun ég setja inn nokkrar myndir af þessu skítlega ferli hér inn á næstunni.
Mússí múss, það styttist í jólin.
Kv. Turner.

Jólin nálgast óðfluga

Já góðir gestir.
Skemmst frá því að segja að ég er lifandi. Ég er búin í þessu eina prófi mínu og það gekk mjög vel þrátt fyrir mikið stress, ógleði og ælu sem virðist vera orðinn almennur fyrirboði prófs hjá mér. Ég byrjaði prófdaginn á því að kúgast og kúgast og Brói sagðist alveg sjá að ég væri að fara í próf. Ég slapp þó við blóðnasir í þetta sinn.
Síðustu dagar hafa farið í að reyna að gera eitthvað á heimilinu, taka til, skreyta, hugsa um börn og dýr og bara almennan jólaundirbúning. Í morgun fór mikill tími að horfa á allar rásirnar sem við Brói keyptum (var reyndar nokkuð frítt í bili) og ég get ekki annað sagt en að ég hafi haft gaman af. Horfði á BBC food og lærði að gera Paellu, krabbakokteil og salatdressingu, en eini gallinn er sá að ég veit að ég mun aldrei nota skeljar, krabba eða svona risarækjur í skel í mat.
:-s
Gústi er búinn að vera veikur síðustu daga og Siggi er orðinn skólaleiður, sem er nú saga til næsta bæjar. En það sýnir það bara að þetta er alltof langur tími að mínu mati, ég meina, krakkarnir byrja í ágúst!

En jæja, áfram með smjörið.
Ég hef eytt heilmiklum tíma í að þæfa, er búin að gera alveg helling af fallegum hlutum, þetta kostar ekki neitt og er ekkert smá gaman að gera, mæli með þessu. Svo er ég búin að vera að vinna í vinnubók fyrir handmenntina sem styttist í að ég þurfi að skila. Svo lítur allt út fyrir það að skítapappír verði að veruleika í dag ef allt fer fram sem horfir!! Hlakka bara til jólanna og alls þess sem þeim fylgir og ég hlakka líka til vettvangsnámsins sem ég fer í í janúar.
Mússí múss, vona að þið hafið það gott.
Turner.

Lífið heldur áfram

Jamm, ég vil byrja á því að afsaka þessi tæknilegu mistök sem urðu hér síðustu vikur....ég hef ekkert bloggað, vona að fólk veiti mér uppreisT æru og fyrirgefi mér.
Ég tók sumsé áskorun frá henni Heiðu gells og ákvað að blogga aðeins, veit samt ekkert hvað ég á að skrifa. Síðan ég skrifaði síðan hef ég lent í árekstri og skemmt bílinn hans pabba, skilað einu eða tveimur verkefnum, farið í leikskólaheimsókn, gert kvikmynd, valið ný gleraugu og keypt handa Gústa, keypt ný loftbóludekk undir bílinn, haldið áfram með handavinnuverkefnið mitt (á samt enn eftir að gera pappírinn úr skítnum fyrir forvitna), áttað mig á því að ég get allt sem ég vil, því ég lifði það af að halda fyrirlestur á ensku!! Jamm, þetta er svona nokkurn vegin það sem ég hef gert fyrir utan það að hugsa um bú, börn og Bróa. :O)
Ég er bara hress og hlakka til að klára öll verkefnin sem bíða svo ég geti farið að baka og skreyta, því krakkar það eru að koma jól!!!!
:O)
Kv. Turner

Minningargreinin mín

Datt í hug að láta minn pistil fylgja hérna þar sem það hafa ekki allir aðgang að Mogganum.

Elsku hjartans amma mín. Það er svo ólýsanlega sárt að þú sért farin.
Ég varð þeirrar lukku aðnjótandi að fá að vera mikið hjá þér sem barn. Við gerðum allt saman, bökuðum brauð og kökur, gerðum morgunleikfimi, sungum og þú sagðir mér sögur. Síðast en ekki síst kenndirðu mér bænirnar og söngst þær oftar en ekki fyrir mig. Þú varst alltaf sú sem gast allt, mundir allt og vissir allt. Ég hlakkaði alltaf til að monta mig að eiga hana ömmu Lullu. Þú varst alveg ótrúleg amma í augum lítillar stelpu því þú fíflaðist mikið, varst mikill prakkari og þú kallaðir alltaf fram bros á vörum mínum. Þér fannst súkkulaðimolinn góður og varst algjör nautnaseggur og oftar en ekki speglaðist það í kaffiboðum hjá þér. Þegar þú bakaðir flatbrauð var sko engin lognmolla í kringum þig, þú söngst og trallaðir og varst oft með sígó í munnvikinu og dillaðir löppunum í takt við tónlistina. Þú varst mikið fyrir tónlist og byrjaðir snemma að spila og syngja fyrir aðra og það gerðirðu líka síðast þegar ég hitti þig. Þú söngst fyrir mig og mér leið eins og lítilli stelpu á ný. Heilsan og minnið hafði nefnilega gefið sig síðustu ár og það var voðalega sárt að sjá á eftir öllum sögunum sem þú mundir og bröndurunum. Síðast en ekki síst var erfitt að sjá þig ekki í þínu rétta umhverfi, í horninu inni í eldhúsi með sígó eða tvær í hönd hendandi mjólkurfernum í vaskann og oftar en ekki hittirðu. Þú varst alltaf svo vel til höfð og fín og varst í raun alveg jafn mikil dama og þú varst prakkari. Ég man eftir öllum varalitunum, kjólunum og höttunum sem ég fékk að máta sem lítil stelpa. Þannig er mín minning um þig og sú minning kallar fram ást, gleði og söknuð. Æji amma mín, þú varst svo ólýsanlega skrautlegur persónuleiki en það vita þeir sem þekktu þig best. Þú gafst mikið af þér, varst mikil barnagæla og við sem eftir stöndum erum svo miklu fátækari eftir að hafa misst þig og þitt skarð verður aldrei fyllt. Ég er þakklát fyrir að hafa fengið að kveðja þig og mikið var gott að strjúka ennið þitt og kinn þegar við sáumst í hinsta sinn.

Elsku amma mín ég elska þig og mun aldrei gleyma þér. Ég vona að þú syngir og trallir mikið á himnum með alla þína nánustu þér við hlið og ég vona að þú vitir hvað okkur þótti öllum vænt um þig.

Þín ömmustelpa Kristín Sigurðardóttir.

Svo er hér eitt alveg hrikalega fallegt ljóð sem mig langar að láta fylgja með.

Á þriðjung ævi þinnar hef ég séð
hvað þróttur mikill býr í huga þínum
sem örugglega ýmsum þáttum réð
um allt það besta er lenti í höndum mínum.
Ef stillast vegir, veröld mín og geð
þá varkár hönd þín vakir yfir sýnum;
Þó fjarlægð sýnist fylla heima mína
er fjarska gott að finna um hlýju þína.

Hljóðlega fór heilmikið á blað
af heilræðum sem frá þér voru valin.
Þau standa mörg sem mér fannst best við hlað
á mörgum slíkum var ég eitt sinn alinn.
Ef lítil þokuslæða læðist að
sem leggur sig svo hlýlega um dalinn
þá gleymast hvorki gullkorn þín né mildi
þau gefa lífi mínu aukið gildi.

Hallgrímur Óskarsson1967-

Falleg athöfn

Jæja, þá er jarðarförin afstaðin og allir aðeins að skríða saman aftur. Kistulagningin var falleg og róleg. Séra Solveig er með svo ótrúlega róandi rödd og rólegt geð að það hjálpaði okkur hinum. Athöfnin fór fram í Möðruvallakirkju og var virkilega fín, Solveig var með góðan pistil um ömmu og í honum voru bæði broslegir hlutir og sorglegir. Kirkjukórinn söng í bljúgri bæn og hærra minn Guð til þín og það var virkilega vel heppnað hjá þeim. Ég man ekki eftir kórnum svona góðum áður. Amma kenndi mér einmitt í bljúgri bæn og við sungum það oft saman svo mér þótti vænt um að það skyldi fá að hljóma. Rósin fékk að hljóma í einsöng Óskars Péturssonar og líka nú andar suðrið. Hið klassíska blessuð sértu sveitin mín fékk líka að njóta sín og þetta var sennilega alveg eins og amma hefði viljað hafa það. Fullt af söng, grátri og hlátri og alveg stappað af fólki. Amma var nú alveg hrikalega félagslynd kona og hafði örugglega gaman að þessu öllu saman. Það voru ofsalega fallegar minningargreinar um hana ömmu og allar fönguðu þær persónuleika hennar vel. Amma mín er semsagt farin frá okkur endanlega en mér finnst huggun í því að ég geti þó heimsótt leiðið hennar, því hin amma og afi eru jörðuð í Hafnarfirði. :O)
Ég segi bara enn og aftur amma mín, hvíldu í friði, það er örugglega miklu fjörugra á himnum eftir að þú fórst þangað.
:O)

Hvíldu í friði elsku amma mín

Með tárin í augunum segi ég amma mín að ég elska þig og þín verður sárt saknað....

Þú varst sannarlega engill í dulargervi..

Þín Kristín.

Að eiga ekki ömmu!

Já, ég verð bara að segja það að lífið er ekki alltaf gott. Amma mín hún elsku Lulla (frá Hjalteyri) er orðin mjög veik og það lítur út fyrir að það styttist í að við fáum ekki lengur að njóta nærveru hennar hér á jörðinni. :(

Amma var alltaf sú sem mundi allt, gat allt og vissi allt! Og ef hún vissi það ekki kom hún samt með svar. Amma söng, fíflaðist, prumpaði og kallaði alltaf fram bros á vörum mínum. En það var á meðan hún hafði heilsuna. Síðustu árin og reyndar kannski aðeins fyrr fór hún að hætta að muna, þekkja og vita hver hún var í raun. Elsku amma mín talaði alltaf um að fara heim en í raun vissi hún ekki hvert heim var. Það er búið að vera erfitt að horfa upp á þetta ferli allt saman og ekki síst þar sem ég eyddi mestri barnæsku minni í hennar umsjá. Þá bökuðum við flatbrauð, kökur og gerðum graut. Ég fékk að skoða fötin hennar, leika mér með hattana hennar og það fyrsta sem ég gerði þegar ég kom til hennar var að setja litlu styttuna á snyrtiborðinu hennar saman. Hún hafði nefnilega brotnað einu sinni og ekki hafði neinn komið því í verk að laga hana. Mikið þótti mér vænt um að geta gert þetta fyrir hana ömmu mína. En nú get ég ekkert gert fyrir hana, hún liggur bara brotin, lítil og aum uppi í rúmi og bíður örlaga sinna.
:O(
Ég get ekki líst því hvað mér þótti sárt í gær þegar ég fór til hennar, að sjá hana liggja þarna eina og enginn hjá henni. Enginn hélt í höndina á henni og enginn söng fyrir hana, en það var það sem hún gerði alltaf fyrir mig! Ég strauk henni og hún horfði á mig, ég kyssti hana og strauk, hélt í höndina á henni og talaði við hana. Hún reyndi svo greinilega að bregðast við en það eina sem hún gat gert var að raula lítið lag sem hljómaði líkt og bernskusöngur. Hún elsku amma mín er því sennilega að yfirgefa þennan heim og það er alveg jafn sárt og í gær þegar ég fór í raun til að kveðja hana. Ég þoli ekki þá staðreynd að ég hef þá misst 2 ömmur á 15 mánuðum!! Það er heldur ekki sanngjarnt að ömmur mínar hafi farið á svona langan, erfiðan hátt. Þá hefur sennilega verið illskárra að hann afi minn fékk að losna undan kvöð síns sjúkdóms fljótt og án sársauka árið 2000, degi eftir að ég ól yngri son minn.
Þegar hún amma mín kveður þennan heim á ég enga ömmu og ömmur mínar voru og eru sko engar smá manneskjur, ég er ekki viss að ég hafi fyrr eða muni seinna fyrirhitta aðrar eins manneskjur. Hann afi minn var líka svona stór persóna, ég sakna ömmu og afa og mun sakna þessarar ömmu minnar alveg hrikalega sárt líka.
En ef það er eitthvað sem maður lærir af þessari reynslu þá er það það að lifa lífinu á meðan við höfum tækifæri til og að bera virðingu fyrir ÖLLU lífi óháð í hvaða mynd eða ástandi það er.
En á meðan hún amma er hér á jörðinni vona ég að hún haldi áfram að syngja og ég vona að þegar hún ákveður að fara til allra á himnum muni hún geta sungið, dansað og fíflast eins og hún gerði á meðan hún lifði.
Kv. Stína sem er einhvernvegin sár.....

Alltaf gott að læra eitthvað nýtt

Já, stelpur, það er engu líkara en að hér sitji ný manneskja!
Þannig er mál með vexti að ég held að ég hafi frelsast, fengið vitrun eða hvað þið viljið kalla það.
Ég fór nefnilega á opið hús í morgun á Hólmasól sem er nýr leikskóli hér í bæ.
Áður en ég fór hafði ég alveg áhuga á hjallastefnunni og fannst spennandi að kynna mér hana en þegar ég var búin að standa þarna í hálftíma og varð vitni að söngfundi var ég algjörlega sannfærð um að þetta væri málið!
Ég hef aldrei fengið svona tilfinningu áður, verð bara að segja vá!! Ég keypti þessa stefnu og þetta starf algjörlega af heilum hug og stóð í raun bara agndofa og horfði á þessa frábæru enstaklinga, bæði börn og starfsfólk og það eina sem ég hugsaði með mér var: af hverju var ekki svona leikskóli þegar strákarnir voru yngri? Þarna sátu börnin og sungu um vináttuna, fengu að njóta sín einstaklingslega og sungu lög með texta sem skipti máli! Lög Jóhannesar úr Kötlum í staðinn fyrir Í leikskóla er gaman! Aðspurð um þennan mun svaraði Magga Pála að láta börnin syngja það síðarnefnda væri bara morð og að börn væru engin hálfvitar heldur fyllilega viti bornir einstaklingar sem væru bara mjög gáfaðir. Frábært!
Hjallastefnan virkar á mig eins og hún sé það eina rétta, það rétta og hreina í samfélagi sem er það kannski ekki. Það er unnið af heilum hug með hana og allir eru frábærir! Sjálfsstyrking á sér stað öllum stundum og einstaklingarnir viðurkenndir sem hugsandi, gáfaðir og yndislegir, hvort sem um ræðir stelpur eða stráka. Magga Pála benti okkur til dæmis á að strákar á Hjallastefnuskólum væru duglegri í söng en ef kynjablandað væri og stelpurnar þornari og ófeimnari. Þetta var sýnilegt á fundinum í morgun. Þarna leiddust kynin niður tröppurnar, tvö og tvö í einu og báru virðingu hvort fyrir öðru. Þau sýndu virðingu með því að horfast í augu og viðurkenndu tilvist hvors annars á annan hátt en áður. Þetta er alveg málið og svei mér bara ef ég er ekki orðin bara frelsuð. Í það minnsta bauð Magga okkur að mæta í vettvangsnám og bauð okkur bara velkomnar og mér finnst ekki spurning um að hreinlega bara taka því!! Og ég get ekki sagt annað en að ég sé yfir mig spennt yfir því. Ég vona bara að fleiri en ég geti upplifað svona fund því ég held að enginn manneskja efist um ágæti þessarar stefnu eftir slíkt og þvílíkt.
Takk fyrir. Törner Hjalli.

Helló ðer pípúl

Jamm, ég fékk alveg hreint hláturskast í enskutíma í dag þar sem mér varð hugsað svo innilega til hennar Valgerðar Sverrisdóttur, sem er nota bene UTANRÍKISRÁÐHERRA og framburðar hennar. Ég skil ekki að þessi kona fái að gegna þessu embætti þar sem ég er þess fullviss að flestallir íslendingar gætu borið ensku betur fram en hún. Ég er ekki að meina þetta neitt illa eða þannig, konan er örugglega hin ágætasta, en að mínu mati þarf utanríkisráðherra að kunna að tala á erlendu tungumáli. Þessi umræða kom aðeins upp í enskutímanum áðan og mig langaði að koma aðeins inn á hana hér. Annars er voðalega lítið að frétta, hef verið annaðhort heima að gera allt eða í verkefnavinnu . Hlakka ekkert smá til þegar karlinn hættir á þessum vöktum og ég endurheimti krafta hans. Sé vel núna hvað hann hefur gert mikið hér heima! Og sé eftir að hafa alltaf verið að nuða í honum að hann gerði of lítið!
Hann er nú meiri elskan.
Af strákum er lítið að frétta, þeir stækka og þroskast sem aldrei fyrr, hélt reyndar að Siggi gæti ekki vaxið meira, en það var nú bara vitleysa.
Þessir dagar fara mikið í að tala við börnin, lesa, læra og reyna að tala við minn elskulega eiginmann sem reyndar týndi hringnum sínum þannig að hjúskaparstaðan er kannski ekki örugg. :O)
Vá, ég veð úr einu í annað.
Ég sakna ömmu, vildi að í sólarhringum væru 60 klukkustundir og mig langar ekki að mæta allri vinnunni sem næsti mánuður hefur í för með sér....
:)
Kveðja, Stænerinn.

Tveir í anda Turnersins!!

Fjölskyldan sat við matarborðið á sunnudagskvöldi.
"Pabbi, hvað eru margar gerðir af kvenmannsbrjóstum til" ? Spurði sonurinn allt í einu.
"Þær eru þrjár, sonur sæll.
Þegar að konan er á þrítugsaldri eru brjóst hennar eins og melónur, kringlótt og stinn.
Á fertugs- og fimmtugsaldrinum
eru þau eins og perur, enn falleg er farin að lafa svolítið.
Þegar að konan er komin yfir fimmtugt þá má líkja brjóstum hennar við lauka."
"Lauka" ? "Já, þú horfir og þú grætur" !

Smáþögn.
"Mamma, getur þú sagt mér hve margar tegundir ef tippum eru til" spurði dótturin.
Mamman brosti, leit á eiginmann sinn og sagði:"
Maðurinn gengur í gegnum þrjú stig.
Þegar að hann er á þrítugsaldri er limur hans eins og eik, öflugur og harður.
Á fertugs- og á fimmtugsaldri er hann eins
og birki, sveigjanlegur en traustur og þegar að hann er kominn yfir fimmtugt má líkja honum við jólatré!"
" HA, jólatré ?"
" Já hann þornar hratt upp og kúlurnar eru bara til skrauts.
-------------------------------------------------------------------
Nonni litli opnaði dyrnar að hjónaherberginu og sá að pabbi lá á bakinu og mamma hossaði sér uppi á honum. Um leið og mamma kom auga á Nonna hætti hún, klæddi sig og fór fram. Þegar Nonni sá hana sagði hann " Hvað voruð þið pabbi eiginlega að gera? " Ja, þú veist hvað hann pabbi þinn hefur stóran maga ... og ég þarf stundum að hjálpa honum við að fletja hann niður! " sagði mamma. " Það er algjör tímasóun hjá þér " sagði Nonni litli og brosti. " Af hverju segirðu það " spurði mamma ringluð. " Af því að alltaf þegar þú ferð á Glerártorg á fimmtudögum þá kemur konan í næsta húsi, fer niður á hnén og blæs pabba upp aftur!"

Muhahahahaha.
Kv. Stæner

Læf iss læf

Jamm, satt er það eða þannig. :O)
Lífið flýgur áfram og þessi önn verður örugglega búin áður en ég veit af hreinlega! Ég er að reyna að vera voða dugleg núna þessa stundina og verð að segja að mér tekst bara ágætlega upp (fyrir utan þessa tímaeyðslu að vera að blogga). Ég þarf að klára íslenskuverkefni 1200-1500 orð um stam, tvö verkefni í leikskólafræði bíða þess að byrjað sé á þeim, þau fjalla reyndar bæði nánast um sama hlutinn. Nú, svo er það enskan en honum Rafni gengur ágætlega að smita mann af áhuga og fær mann til að gera ólíklegustu hluti, þar á meðal að vinna hálfgerða sjálfboðavinnu.
En já, tíminn flýgur og strákar og karl hafa það gott, karlinn vinnur myrkranna á milli og ég sé hann hreinlega ekki neitt, nema rétt til að kyssa hann góða nótt á kvöldin þegar ég fer að sofa og hann að vinna!
Strákarnir eru duglegir í skólanum og eru báðir rosa lestrarhestar. Siggi kom heim eins og sól í heiði um daginn og tjáði mér að hann hefði verið í lestrarprófi og hann hefði klárað blöðin! Þetta gerði samtals 326 atkvæði, sem reyndar segir mér ekki neitt nema að það sé mjög gott, að minnsta kosti af brosinu hans Sigga að dæma. Gústi er samur við sig, því miður gengur ekkert voða vel að eignast svona einhvern einn vin sem þýðir að hann er enn voða mikið með strákunum stóru, Sigga og Sponna og co, en það er allt í lagi svosem, á meðan hann hagar sér eins og maður. Í skólanum er Gústi kominn með passa á bókasafnið þannig að hann má bara fara til Svanfríðar hvenær sem er og stimpla sér bók til útláns, ég fékk að fara með honum þangað í dag og hún kallaði hann lestrarhestinn. :O)
Þannig að hlutirnir gætu ekki gengið betur, ja, nema ef ske kynni að ég fengi að hitta manninn minn annað veifið. :o s Verð bara að horfa á þennan hérna á meðan...




Svo styttist bara í nóvember með öllum sínum 5 aukaeiningum! Þannig að það er best að koma sér að verki people!!
Kveðja, Stæner Turner.

Svona er eðlisfræði nú margbreytileg og skemmtileg . . :O)

Það sem fer hér á eftir er spurning sem sett var fram á miðvetrarprófum í efnafræði við University of Washington háskólann. Svar eins nemandans var svo stórkostlegt að prófessorinn ákvað að leyfa öðrum að njóta þess.

Aukaspurning: Gefur helvíti frá sér hita eða tekur helvíti til sín hita. Flestir nemendur settu niður staðhæfingar og reyndu að sanna niðurstöður sínar með tilvísun í lög Boyles sem segja að gas kólni undir minkandi þrýstingi en hitni undir auknum þrýstingi. En einn nemandi skrifaði eftirfarandi:

Í fyrsta lagi þurfum við vita hvernig massi helvítis breytist í tíma. Þess vegna þurfum við að vita tíðni þess að sálir fari inn í helvíti og tíðni þess að sálir fari úr helvíti. Ég tel þó að við getum gengið út frá því að ef sál fer einu sinni inn í helvíti þá kemur hún ekki út aftur og þar með sleppi engar sálir úr helvíti.

Hinsvegar til að áætla hversu margar sálir fara inn í helvíti er rétt að skoða mismunandi trúarbrögð í heiminum í dag. Flest þessarar trúarbragða halda því fram að ef þú ert ekki hluti af þeirra trú, þá farir þú til helvítis. Þar sem það eru fleiri en ein trúarbrögð í heiminum og þar sem fólk tilheyrir ekki fleiri en einum trúarbrögðum í einu, má ganga útfrá að allar sálir fari til helvítis. Miðað við tíðni fæðinga og dauða eins og það er í dag má reikna með að sálum í helvíti fjölgi með ógnarhraða.

Nú skulum við líta á breytinguna á stærð helvítis, því lög Boyles segja að til þess að hiti og þrýstingur í helvíti haldist sá sami, verður stærð helvítis að stækka í samræmi við fjölda sálna sem bætast við.

Þetta gefur okkur tvo möguleika:

1. Ef helvíti er að stækka með minni hraða en tíðni sálna sem bætast við þá hlýtur hiti og þrýsingur að hækka þar allt fer til helvítis.

2. Ef helvíti er að stækka hraðar en aukning sálna sem inn í það fer, þá hlýtur hiti og þrýstingur í helvíti að minnka þar til helvíti frýs. Þannig, hvort er það? Ef við skoðum staðhæfingu sem Jane bekkjasystir mín setti fram við mig þegar ég var í fyrsta bekk: "Það verður frost í helvíti áður en ég sef hjá þér", og ef tekið er tillit til þess að hún svaf hjá mér í gærkvöldi þá hlýtur númer 2 að vera svarið.

Þannig að ég held því fram að helvíti gefi frá sér hita og sé í reynd þegar frosið. Hin hliðin á þessari tilgátu er að þar sem helvíti er þegar frosið og taki ekki við fleiri sálum, þá er eini valkosturinn sá að allar sálir fari til himna og sanni tilvist eilífrar sæluvistar, og það útskýrir að í gærkvöldi sagði Jane hvað eftir annað við mig "Ó guð, Ó guð".

Þessi nemandi var sá eini sem fékk A.

Til hamingju!

Jamm, mín komin heim úr brillupinu. Var ótrúlega gaman og ekki síst rómó. Mín var voða dugleg og þuldi upp ræðu um vinkonuna kæru.
Langaði bara að skella inn mynd hér fyrir forvitna af brúðhjónunum.
Gunna Vala og Talon.

Smá bögg

Lést þegar bifreið varð fyrir lest

Karlmaður í Yorkshire í Bretlandi lést þegar hann missti stjórn á bifreið sinni, ók í gegn um öryggisgrindverk og stöðvaðist á lestarteinum. Lest sem kom eftir teinunum á um 160 kílómetra hraða ók svo á bílinn með þeim afleiðingum að hann lést. Lestin sem var á vegum fyrirtækisins Virgin ók út af sporinu, og þykir furða að hún hafi haldist upprétt. Enginn sem í lestinni var meiddist. Ekki er vitað hvað olli því að ökumaðurinn missti stjórn á bílnum.

Ef lesin er byrjun fréttar þá er spurning um það hver lést: maðurinn sem var í bílnum eða bíllinn sem varð fyrir lestinni. Mér finnst bara stundum ansi skondið að það er eins og enginn lesi yfir fréttir lengur, hvorki stafsetningu né efnislegt innihald þeirra.
Ja, maður spyr sig hvort þetta sé það sem koma skal. :O)

Sagan hermir að...

Þetta sé uppskriftin að snúðum eins og fást í Gamla bakaríinu á Ísafirði...sel það ekki dýrara en ég keypti það!

:O)

Þessi gerir 12 stóra snúða.

Snúðadeig:

235 ml heit mjólk (45°C)
2 egg (við stofuhita)
75 g bráðið smjörlíki
615 g hveiti
5 g salt
100 g sykur
10 g ger

Fylling í snúðana:

220 g púðursykur
15 g kanill
75 g smjör

Kremið:

85 g rjómaostur
55 g mjúkt smjör
190 g flórsykur
3 ml vanilludropar
0.8 g salt

--------------------------------------------------------------------------------
Svona skal gera:
Skella öllu efninu saman í skál og hræra saman, t.d. í hrærivél eða bara í höndunum. Láta deigið svo hefast þar til það hefur tvöfaldast að stærð, það tekur ca 40 mín eða svo.
Þá skal skella því á borðið og fletja út í ferhyrning. Hann er ca 50 cm X 40 cm eða svo. Breiða svo yfir og leyfa því að jafna sig í svona 10 mín.
Til að gera kanilsykurinn á snúðana er best að bræða smjörið, setja það svo í skál með púðursykrinum og kanilnum og hræra vel saman og dreifa svo yfir degið. Rúlla öllu upp eins og snúðar eru gerðir(!) og best er að skilja eftir smá rönd þar sem maður hættir að rúlla deginu til að líma endann fastan. (Með smjöri eða olíu)
Hita ofninn í 200°C og skera snúðana niður. Þetta gerir ca 12 snúða (stóra). Skella snúðunum á plötu (á bökunarpappír) því kanilsykurinn bráðnar út um allt! og breiða yfir og leifa þeim að hefast í 30 mín í viðbót. (Trúið mér það er þess virði!)
Skella snúðunum svo í ofninn og baka þar til þeir eru gullinbrúnir. Það tekur svona 10-15 mín. (Passa að hafa þá alls ekki of lengi) Á meðan þeir eru að bakast búa til kremið ofan á þá. Best er að bræða alveg smjörið og mýkja rjómaostinn samanvið og setja svo flórsykurinn, vanilludropana og saltið útí og hræra vel. Skella svo kreminu á á meðan þeir eru heitir svo það bráðni og borða með bestu lyst!

Kveðja úr Snægilinu þar sem er verið að....læra.
Turner.

Hahahahahaha

Þetta kom einu sinni fyrir hana móður mína í alvörunni, nema þá var hún að prófa nýviðgerða skellinöðru sem pabbi var að laga fyrir bræður mína! Hún prjónaði og hélt sér á hjólinu nokkuð lengi þar til hún endaði á sama hátt og þessi ágæta kerling. Gleymi því aldrei!
http://kvikmynd.is/video.asp?land=&offset=9&id=2512
Eins og flestir geta ímyndað sér kom hún ekkert voðalega kát heim og síðan hefur verið gert grín að henni út af þessu. :O)
Kv. Turner.

Allt að gerast. :O)

Jamm, fyrsta verkefnið í leikskólafræði við það að fara úr húsi og held ég bara að það hafi gengið aldeilis ágætlega. Mér hefur bara verið að ganga ágætlega í þessu öllu saman en framundan eru núna ansi strembnir tímar. Þannig er mál með vexti eða vöxtur á máli að maðurinn minn, hann Brói, er að fara að vinna eins og maniac næsta mánuð. Hann mun vera bæði á dag- og næturvöktum í sömu andrá og því nýta allan "aukatíma" sem hann hefur til svefns, ráðagerða og áts. Þannig standa öll spjót á mér að vera einstæð móðir í mánuð! Ég hlakka ekki alveg til, en læt mig þó hafa það. Þarf reyndar að þjóna honum eitthvað þannig að ég verð eins og einstæð móðir með hjásvæfu sofandi inni í herbergi. Svo í næsta mánuði er ég í tveimur kúrsum sem báðir telja samtals 5 einingar, sem kenndir eru í lotu. Þannig að þá verður fjandinn laus. En á einhvern furðulegan hátt þá hlakka ég bara ótrúlega mikið til. Þann 30. september er ég svo boðin í brúðkaup! Í fyrsta sinn síðan ég varð fullorðin! Og það er hjá henni elskulegu vinkonu og frænku Gunnu Völu. Ég hlakka til en veit ég mun gráta. :O)
Heyrumst.Turner.

Ég er enn ung!!

Ahhh, ég dreg andann djúpt, lít til himins og hugsa með mér að þennan dag sé ég enn ung.......
Hvað morgundagurinn ber í skauti sér er annað mál.
Love to my peeps.
Turner.

Magni-ficent

Jæja, elskurnar mínar, ég var sátt við að Magni kæmist í úrslit, en ég hefði viljað sjá Dilönu fara heim frekar en Storm!
Magni "frændi" eins og pabbi segir er orðinn mörgum hér á klakanum kunnugur. Sér í lagi okkur sem höfum lagt það á okkur að kjósa hann á öllum tímum sólarhringsins. :O)
En nú leita ég til ykkar ættfróða fólk til að segja mér: Er MAGNI-FICENT eitthvað skyldari mér en konan sem vinnur í bakaríinu eða búðinni?


Kv. Turner.