Gallabuxnagaurinn

varð að skella þessum hérna inn. Hér er hann nývaknaður í vagninum. :O)
Kv. Stæner &Ingó

Ingólfur Bjarki orðinn fjögurra mánaða og rúmlega það

Hef þetta stutt, Ingó er orðinn rúmlega 4ra mánaða, farinn að snúa sér og reyna að skríða. :O)
hér koma myndir.

Kv. Stína.

Ég öðlaðist nýja sýn á lífið!

Bara þessi eina mynd hefur breytt ansi miklu í dag!

Svona á maður víst að vigta sig! Það bara hlaut að vera! Breytir ansi miklu fyrir mitt viðhorf til lífsins. Finnst ég vera svo miklu léttari eitthvað. :O)

Kv. Turner.

Leikir drengja í dag :O)

Hæ hæ.
Ja, ef maður er ekki fyrirmynd þá veit ég ekki hvað!

Synir mínir hafa eytt síðustu þremur dögum í alveg ótrúlegan leik sem er svo flottur ða ég varð að skrifa um hann hérna. Þeir eru búnir að leika og leika sér saman rifrildalaust síðustu kvöld og vera þvílíkt góðir, hlæjandi saman og voða kátir. Eitt kvöldið komst ég svo að því um hvað leikurinn snérist. Gústi sat í sófanum með tvo Dracco karla (litlir plastkarlar) og ég spyr hvort þeir séu bara hætti í leiknum og farnir að glápa á imbann, svörin stóðu ekki á sér.

Jú, sjáðu til mamma mín, þetta er ég og þetta er hún X(stelpa sem Gústi er skotin í og má ekki nefna á nafn), við erum hérna (lágu saman Dracco karlarnir) að búa til börn og það tekur tíma! Siggi sat í öðrum stól og bara horfði á, kannski ekki eins tíðindamikið í leiknum hjá honum, konan hans ekki sjáanleg (ég fæ reyndar ekki að vita nafnið á henni). Ég reyni að hlægja ekki og sýni mikinn áhuga, leyfi þessu aðeins að ganga og spyr svo hvort það sé komið barn og svörin standa ekki á sér! Ohhh mamma, núna er hún sko að fæða barnið og VIÐ erum með hríðar! Hahaha, ég sprakk næstum úr hlátri yfir þvi að hann væri að endurupplifa líf mitt síðustu mánuðina á þennan hátt.

Svo eru þeir búnir að byggja hús úr domino kubbum og kapla kubbum sem allir eiga heima saman í. Eitt kvöldið kíkti ég svo á dásemdina og viti menn, kominn fullur kassi af börnum! Gústi átti svona sirka 30 og Siggi ein 6. Ég spyr Gústa hvernig hann ætli eiginlega að ala önn fyrir öllum þessum börnum og hann segir sposkur á svipinn að hann ætli sko að verða símasölumaður, vera heima allan daginn og vinna við að hringja heim til fólks og selja þeim drasl. Ég gef lítið fyrir það en segi sisvona að hann yrði nú að vera Ronaldinho eða eitthvað til að eiga nægan pening fyrir mat handa þeim. Svo fer hann að sofa.

Um morguninn heyri ég læti í herberginu hans og hann er þá að saxa úr barnahópnum, velur flotta Draccoa og setur hina í tösku. Svo kemur hann fram og ég spyr hvað hafi orðið um börnin hans og það stendur ekki á svörum, hann sendi þau á svona heimili og lét ættleiða þau, svona ættleiðingarheimili. Það er alltaf fullt af fólki sem vill ættleiða börn segir hann mér og bendir á að hann hafi sko ekki efni á öllum þessum börnum! Haha, flottir þessir strákar.

Sá yngsti er flottur, algjört rassgat sem bara gefur og gefur. Ein erfið nótt að baki enn sem komið er og ég hélt hreinlega að hann væri með í eyrunum eða eitthvað en svo reyndist ekki vera sem betur fer. Var reyndar með slímhimnubólgu eða eitthvað sem hefði getað orsakað verkina eða kveisu eða eitthvað, alla vega er þetta búið, stóð yfir í sirka hálfan sólarhring, haha. Furðulegt.

Við gáfum honum graut í gær að vel hugsuðu máli, ég ætlaði að reyna að geyma það þangað til hann yrði 8 mánaða eins og Gústi og hafa hann bara á brjósti fram að þeim tíma en þegar hann var farinn að breyta nætursvefninum góða og ég búin að reyna í viku að gefa honum meiri rjóma en undanrennu (sem reyndar virkaði á dagpirringinn), gafst ég upp og grautur var það heillin. Ég stóð því yfir skál í gær með teskeiðarfylli af graut og mjólkaði mig til að blanda graut handa þeim stutta sem er reyndar ekkert svo stuttur lengur. Honum fannst hann aldeilis góður, smjattaði á honum og ljómaði eins og sól í heiði. Loksins viðurkenndur í samfélagi manna, ekki lengur brjóstabarn heldur líka grautarhaus. :O) Voðalega glaður sveif hann í nóttina og svaf hana alla! Vei, vei, vei, þvílík orka sem ég hef í dag. Æðislegt, vona að þetta hafi verið málið.

Annars er hann farinn að spjalla heilmikið, hreyfir munninn eins og hann sé að flytja ræðu og hljóðin allt frá skræku herópi til muldurs í gömlum karli eða eitthvað, rosaleg flóra af hljóðum sem hann gefur frá sér. En jæja.....

Kv. Turner sem ætlar að svæfa einn þreyttan og LÆRA! :O)

29 baby!

Úff já, það er ekki hægt að neita því að það fór hrollur um mig þegar ég vaknaði á laugardagsmorguninn og fattaði að ég ætti afmæli! Árin....29 talsins, ekki alveg að fatta þetta. Að maður sé að verða þrítugur á næsta ári er bara lygilegt. Finnst ég ekkert hafa elst og finnst einmitt frekar eins og ég hafi aldrei áður verið eins hraust og sterk og núna. Hrörnunin ekki farin að segja til sín ennþá, hehe.

Dagurinn var yndislegur, við fórum í sund í Glerárlaug, heimsókn til tengdó og svo gaf ég körlunum mínum Brynju ís. Kvöldið var svo ekki af verri endanum, Bróa steiktar mjúkar svínalundir, rauðvínssósa, smjörsteiktir sveppir og grænmeti! Mmmmmmmmmm. Um kvöldið kíkkaði mamma ( pabbi lasinn :( ) svo í heimsókn ásamt Fúsa bróður sínum og Bubbu konunni hans. Við buðum upp á heimabakaða franska súkkulaðiköku með heslihnetum og pekan, bárum fram vanilluís, jarðarber og rjóma með henni og það tókst agalega vel. Var bara mjög kósí kvöld og fullkominn endir á góðum degi. Guttarnir mínir fengu að vaka lengi og kúrðu svo uppí hjá okkur Bróa. Það var þröngt á þingi en voða notalegt.

Fékk nokkrar kveðjur sem ég þakka hér með fyrir.
Leyfisbréfið mitt var að detta inn um lúguna.

Hér með er ég formlega orðin grunnskólakennari!

Mússí múss, Turner.

Gamla tuggan um hvað tíminn líði hratt

Jamm, það er merkilegt hvað tíminn getur flogið hjá þegar mikið er að gera.

Ingó stækkar þvílíkt á hverjum degi og hann er sko búinn að mannast alveg þvílíkt mikið. Síðasta vika fór í lotu í skólanum hjá mér eða réttara sagt "okkur" mæðginum og allt gekk vel. Ég sveiflast svolítið á milli þess að vera hrikalega ánægð með að hafa drifið mig í að sjá hrikalega eftir því. Allir græða svo sem þegar upp er staðið en ég verð að játa að í byrjun var þetta ansi yfirþyrmandi en ekkert er óyfirstíganlegt. Hef bara ákveðið að taka mottó landsliðsins bókstaflega og gera mitt besta. :O)

Stundum hugsa ég til baka og sé hversu mikið hefur gerst í lífi mínu síðustu 10 ár og vá hvað margt er breytt síðan þá. Stundum finnst mér ég vera alveg hrikalega gömul en þá næstu finnst mér ég bara enn vera 17 ára. Er bara ákveðin í að njóta áranna framundan hvað sem tautar og raular og hversu mikið lesefni sem ég á eftir læt ég það ekki trufla mig. Ég er svo heppin að eiga gott fólk að sem hefur hjálpað mér í gegnum þetta allt saman og er enn að bjóða hjálp sína. Brói er algjör hetja og gerir mikið hérna heima, leggur sitt alveg til hliðar fyrir mig en mér líður reyndar skringilega að vera eins og einhver prinsessa á bauninni en kannski er það allt í lagi, námið skipti okkur jú öll miklu máli. Það er bara svo gott að finna svona samhug og stuðning. Ingó hefur verið rosa duglegur, fyrstu dagarnir í pössuninni voru ekki auðveldir og ýmis skemmtiatriði stóðu honum til boða en hann vildi bara túttuna hennar mömmu. Svo komst hann fljótt á lagið og allt gekk miklu betur. En jæja, best að fara að tala við litla krúttið, hann liggur hér á gólfinu og rífst við þvottadallinn, haha. Þvílík hljóð í einum gaur, haha.

Síðustu dagar hafa beisikklí farið í að hugsa um Ingó, eyða hverri vökustund í lestur og skóla og svo er eldað og gengið frá á kvöldin og án gríns.....sofnað um 9 leytið! Ótrúlegt hvað maður er þreyttur alltaf hreint, enda þvílíkt mikið að gera. En svona vildi maður víst hafa þetta. :O)


Skelli hér inn nokkrum vel völdum af litla feita mömmustráknum fyrir ykkur að dást að. :O) Hann er að verða rosa gaur eins og sést, farinn að gera kúlur og heldur að hann sé voða klár að halda á snuddunni sinni og leika sér eins og stóru strákarnir.

Kv. Stína bína.

Þriggja mánaða gullmoli!

Jamm, hann Ingólfur Bjarki er víst orðinn þriggja mánaða og tveimur dögum betur.

Við fórum í skoðun í gær og sprautu sem gekk alveg hrikalega vel, drengurinn blikkaði ekki einu sinni. Hann var hvorki meira né minna en rétt tæp 7 kíló, þar af hafði hann sumsé þyngst um heilt kíló á þremur vikum. Ekki nóg með það heldur er hann að ná 63 eða 64 cm! Greinilegt hvað tíminn líður hratt. Hann kjáði framan í alla í skoðuninni nema hjúkkuna, var bara hræddur við hana og sendi henni skeifu og nokkur vel valin öskur, en það er nú allt í lagi að láta heyra í sér annað slagið. Hann heldur áfram að sofa á næturnar og ég krossa putta að það hætti ekki, er á meðan er. Svo er hann enn svona yndislega glaður og góður, farinn að grípa leikföng, skoða dót og reyna að snúa sér af baki á magann. Svo gæti ég trúað að það styttist í litlar tönnslur, alla vega er slefið meira en eðlilegt getur talist fyrir utan það að báðir hnefarnir á drengnum eru alla jafna uppi í honum. :)

Ég get eiginlega ekki útskýrt hversu mikið þessi draumaprins hefur gefið mér og ég er sannfærð um það að börn eru framtíðin og það eina rétta sem maður gerir í lífinu (ef maður getur) er ða eiga börn. Maður getur tekið allskonar rangar ákvarðanir og réttar svosem líka, en þegar uppi er staðið eru börnin okkar einu ákvarðanirnar sem alltaf fylgja okkur og gefa okkur meira en nokkur orð fá lýst. (Á meðan ég skrifaði þessar línur kúkaði Ingó á leikteppið sitt...bleyjulaus! Haha, frekar fyndið.

Framundan er svo fullur skóli eins og ég hef sagt fyrr, byrjar í raun á sunnudaginn, fótboltamót á laugardaginn á Húsavík svo það er nóg að gera.

Ég er búin að kaupa bækur og hef aðeins opnað þær en það er ótrúlega lítill tími egar svona lítil kríli fá svona mikla athygli. :O) Brói hefur ofaní allt verið að vinna mikið, er eiginlega á tvöföldum vöktum, dag- og næturvöktum þannig að pressan hefur verið á mér. En það er að fara að breytast. Er því með örlítinn kvíða-og tilhlökkunarhnút í maganum þessa dagana.

Skelli hér inn einni góðri af Sigga á leið í 80's party. Mamman sá um þennan kúl búning og þessa vel útfærðu greiðslu enda reynslunni ríkari eftir 80's þema HA og Sultuklúbbsins hér um árið, sælla minninga! Skemmst frá því að segja þá vann drengurinn til verðlauna, enda var hann með gloss, glimmer í hárinu og allt!

Kv. Turner.

Hæ hæ-svipbrigði

Jæja gott fólk og verra. :O)

Héðan er allt gott að frétta, mikið að gera á þessum síðustu tímum áður en skólarnir byrja hjá okkur og af nógu að taka í tiltekt og frágangi ýmis konar. Það er ekki mjög margt sem kemst í verk með einn lítinn gutta á kreiki en samt ótrúlega miklu áorkað, enda er hann svo mikið rassgat, rosa þægur og góður.

Veit svosem ekki alveg hvað ég á að skrifa hérna, er á milli mjalta og messu alla daga núna, verið að safna upp í mjólkurkvóta fyrir skólann, enda þarf barnið að vera með brjóstið í fjarnámi þá daga sem ég verð í skólanum og því af nógu að taka. Hann stækkar með hverjum deginum, þetta líður alveg ótrúlega hratt og liggur við hraðar en með hina einhvern veginn, enda svosem hellingur að gera.

Ég er komin í átak, er orðin leið á að vera fituhlussa sem aldrei passar í fötin sem fást í búðunum, nenni ekki að hoppa af kæti ef ég finn fitubolluföt í minni stærð sem passa og kaupa þau síðan óháð því hvernig þau líta út. Vil bara geta keypt það sem mér finnst flott og beðið um mína stærð. Ég er því komin í tóma hollustu án einhverra öfga, enda með litla kútinn á brjósti. Vona bara að þetta gangi vel, er alla vega mjög langt frá því að springa núna. Langar ekkert í nammi eða gos.

Strákarnir voru á skólasetningu í morgun og eru að byrja í 3. og 5. bekk, ekkert smá orðnir stórir maður. Báðir komnir á 2. hæð í Giljaskóla, sem þeim yngri finnst voða sport. Þeir eru alltaf að kjassast í þeim stutta og eru mjög góðir við hann, afbrýðin bitnar meira á mér sem er svosem ágætt þannig séð. Líst bara vel á þessa skólabyrjun hjá þeim en þarf að fara að huga að minni núna. Róðurinn verður örugglega ansi þungur, er að fara í 15 eininga nám nú í haust og síðan aðrar 15 eftir áramót. Námið er í stjórnun en ég tek tvö valfög þessa önnina sem ég hlakka mikið til að taka. Hlakka mest til en er þó með smá hnút í maganum sennilega samviskutengdan vegna Ingólfs Bjarka. Held samt að þetta reddist allt saman. :O)

Æji, skrifa meira seinna, skelli hér inn nokkrum vel völdum af þeim þriðja, öðru nafni Ingó. Ansi flott svipbrigði sem hann er farinn að setja upp :O)

Við heyrumst síðan seinna. Kv. Turner.

Mamma, fótboltamamma og gamalmenni!

Jamm, öll ofangreind orð lýsa mér ágætlega þessa dagana.

Ingólfur Bjarki hefur nú farið á tvenn fótboltamót og er að fara á sitt þriðja núna um helgina.

Það hefur verið mikið að gera undanfarið, Siggi orðinn 10 ára, (þess vegna er ég gamalmenni), við Brói áttum 5 ára brúðkaupsafmæli sama dag, erum búin að fara á Ólafsfjörð á fótboltamót yfir helgi, Húsavík á mót í einn dag og það rigndi allan tímann.

Ingólfur hefur heldur betur bætt á sig, er allur að mannast og brosir nánast allan daginn. Ég hef ekki enn fengið hann til að skella upp úr en hann hefur hlegið aðeins. Hann er ótrúlega róleg týpa, er ekkert að stressa sig yfir hlutunum og hann sefur í vagninum sínum á meðan hann er á ferðinni. Svo er hann farinn að sofa alla nóttina gott fólk! og ekki einu sinni orðinn tveggja mánaða gamall. Sofnaði hálf ellefu í gærkvöldi og vaknaði....klukkan átta!!!!

Ég hef verið að skoða skólamál aðeins, krossa fingur að allt gangi vel upp. Ég er búin að ákveða að stefna á fullan skóla í haust á meistarastigi og svo aftur í vor. Þá mun ég ná 30 eininga diplomanámi ef allt gengur eftir. Hálfnuð í masterinn, ekki slæmt það. :O) ég er svolítið kvíðin en held að allt fari vel, ég síkreta það eins og strákarnir segja. En jamm, meira af mér seinna, litli að vakna eftir góðan dúr. Set hér inn nýlegar myndir af öllum strákunum mínum og svo eina gamla af Gústa og Sigga litlum, frekar flottir. Finnst eins og þeir hafi verið svona í gær...en það eru víst átta ár síðan. Siggi með myndavélarbrosið sitt og allt. :O)

Kveðja, Stína.

The teacher!

Jæja, þá er það allt saman afstaðið og ég orðin leik- og grunnskólakennari!

Útskriftin var frábær, ég var búin að hafa miklar áhyggjur af Ingólfi Bjarka en hann var eins og engill við pabba sinn sem stóð sig eins og hetja.

Dagurinn var alveg ótrúlega skemmtilegur og ég held að ég hafi aldrei upplifað að einhver dagur snérist bara um mig. Ég fékk engar smá gjafir og er alveg að springa úr gleði yfir þessu öllu saman. Brói hélt mjög flotta grillveislu fyrir mig og var á fullu allan daginn, fyrst með Ingólf Bjarka en síðan í veislustússi. Flottur karl, ég var mjög þakklát og ánægð með hann eins og alltaf.

Ég þurfti að fara tvisvar sinnum upp og taka við skírteinum og datt ekki, rak ekki við og bara hreinlega lifði það af og stóð mig nokkuð vel. :O)

Meðaleinkunnin mín var 8,34 og ég er mjög stolt af henni, ekki síst þar sem að baki henni liggur mikil vinna og stuðningur frá öllum hérna heima.

Ingólfur Bjarki heldur áfram að dafna vel, er kominn með væna undirhöku og er að skríða í fimm kílóin, búinn að bæta einu á sig frá fæðingu og hann er rétt þriggja vikna. Hann á örugglega eftir að verða ansi þéttur og flottur gaur. Hann er áfram jafn vær og fyrr, aðeins farinn að vaka meira og meiri persóna að koma í hann, hann er líka farinn að brosa sem getur fengið mann alveg til að bráðna. Brói á bara þessa viku eftir og fer að vinna í næstu viku sem er svo sorglegt. Við höfum verið svo mikið saman síðustu vikur að ég á eftir að verða algjörlega vængbrotin þegar hann verður ekki eins mikið heima. Við verðum þá bara að nýta tímann vel sem við fáum saman.

Framundan er meðal annars tíu ára afmæli Sigga, fimm ára brúðkaupsafmæli okkar Bróa, eyjaferð hjá Sigga og margt fleira spennandi. :O)

Heyrumst, Turner leik-og grunnskólakennari.

Draumur í dós

Hæ hæ.

Verð bara að segja að síðustu dagar hafa verið alveg sérdeilis prýðilegir.

Drengurinn er algjör draumur, sefur og drekkur, er svo innilega vær og góður að það hálfa væri nóg. Hann grætur voðalega lítið og er svo flottur þegar hann vakir, mér finnst hann bara stækka með hverjum deginum. Hann er kominn með undirhöku og alles, er svo flottur að ég er að springa úr monti. Nóg er nú montið í manni en það má alveg monta sig af svona gaurum. Strákarnir sjá ekki sólina fyrir honum Ingólfi Bjarka og eru vægast sagt hjálpsamir. Það hefur verið voða rólegt hjá okkur Bróa hér heima með Ingólf og það hefur verið notalegt. Hann fór í fyrsta skipti út í vagn í dag og í sitt fyrsta bað. Honum tókst líka næstum því að pissa upp í mömmu sína eftir baðið, haha. Svo fer víst bara að líða að útskriftinni og ég ekki enn farin að fatta það einhvern vegin. Ég er svo föst í þessari óléttu og barneignum að ég hef varla haft tíma til að hugleiða hana. Það verður grillveisla að öllum líkindum, rólegt og næs en umfram allt skemmtilegt vona ég. Ég verð sennilega voðalega montin þann dag líka, hehe. Ég er farin að hlakka til að taka á móti plöggunum. En jæja, nóg um það, skelli hér inn myndum af Ingólfi Bjarka og vona að þið njótið vel. :O)

Kveðja, Stína montrass.

Komin heim!

Langflottastur!
























Komin heim og allt gengur vel. Losnaði við allt fyrr en ætlað var og þessi snilli fékk að fara fyrr heim en ella og ekkert kom út úr ræktunum þannig að sennilega var þetta bara gula og ekkert annað. Við erum mjög fegin að þetta var ekkert alvarlegt en upplifunin var samt erfið en ekkert hræðileg. Varð að skella inn einni góðri hérna af honum í essinu sínu, söddum og sælum.

Ingólfur Bjarki stóð sig eins og hetja þó hann væri stunginn og skoðaður í bak og fyrir. Fólkið á deildinni var frábært en það er voðalega gott að vera komin heim. :O) Gaurinn sefur og drekkur og gleður okkur þess á milli, ekkert smá flottur.

Kær kveðja, Stína.

Ingólfur Bjarki

Hér er þessi dýrlegi drengur á ýmsum augnablikum þessa fyrstu daga sem hann er til.
Varð bara að henda inn myndum og monta mig. Allt gengur vel og hann braggast mjög vel hér undir góðu eftirliti og paranojaðri mömmu. :O) Hann er duglegur að drekka en er með sondu til að bæta við enn sem komið er þannig að hann jafni sig hraðar. Hann er ótrúlegur sjarmör og heillar alla hérna upp úr skónum þannig að mamman og pabbin eru að rifna úr monti yfir þessum frábæra strák. Myndirnar eru kannski út um allt, en alla vega til staðar. :O)

Bið að heilsa, er farin í háttinn og svo aðeins að kíkka á hann í nótt. Biðjum innilega að heilsa og njótið myndanna vel. Kv. Stína og strákarnir 4!








Kveðja, Stína.